برگزاری کنگره چین بار دیگر به جهان نشان داد که با چین سه دهه پیش روبرو نیست و این کشور از هر نظر در مسیر توسعه سریع خود قرار دارد.
چین نزدیک به بیست سال بالاترین رشد اقتصادی را در دنیا داشت. نه اروپا و آمریکا و نه ژاپن چنین رشد اقتصادی نداشتند. از لحاظ اقتصادی به اعتراف تمام دانشمندان اقتصادی جهان چینی ها بزرگترین پیشرفت اقتصادی و قوی ترین مدیریت اقتصادی جهان را به نمایش گذاشته اند.
اگر چین تا چندی پیش با تولیداتی متوسط و یا پایین عنوان کارخانه دنیا را داشت امروز با پیشرفت چشمگیر تکنولوژی، علم، مدیریت اقتصادی و سیاست متوازن و دستاورد های داخلی اش، در حال کسب مقام های جدیدی است.
کافی است به آمار های سه دهه پیش در کشور چین توجه کنیم که حجم ذخایر ارزی چین از صد میلیون دلار تجاوز نمی کرد ولی امروز بیش از سه هزار میلیارد حجم ذخایر ارزی وجود دارد و به همین اندازه و بیشتر حجم تجارت خارجی چین است.
چند بانک چینی در رده های اول دنیا قرار گرفته اند. تولید چین سرآمد است. میزان نارضایتی در مردم چین بسیار کمتر از شهروندان سایر نقاط جهان است.
از لحاظ علمی نیز چین طی سی سال سیر پیشرفت علمی صد ساله اروپا را طی کرد. نمونه اش ارتباطات مخابراتی G5 در چین است. درحالیکه چین در مرحله انتقال تکنولوژی G6 است، هنوز کشور های اروپایی و آمریکایی به امکان G5 دست پیدا نکرده اند و به عمومیت استفاده نمی شود.
این پیشرفت نشان دهنده آن است که چینی ها بی سر و صدا توانسته اند پیشرفت هایی حاصل کنند که دنیا امروز تنها فرصت مواجهه و اعتراف به آن را پیدا کرد. نمی توان در این رشد بی سابقه نقش مردم چین و ارتباط موثر بین جامعه و دولت را نادیده گرفت.
از این منظر نزدیکی ایران به چین حائز اهمیت است. چین کشوری است که می تواند بخش بزرگی از نیاز های علمی و اقتصادی ما را برطرف کند. چین کشوری جهان سومی نیست و در بخش های مختلف اقتصادی و سیاسی ارزش آفرین است. این ویژگی را در کنار فرهنگ غنی و چند هزار ساله چین بگذاریم. شرق چنین فرهنگی را می پذیرد، زیرا این فرهنگ شرقی ارزشمند است و همچون فرهنگ غرب در تقابل با ما نیست.
همانطور که سیاست های اخیر چین از جمله سیاست کمربند راه نشان داده است که نگاه چین بیشتر به کشورهای آسیا، آسیای میانه تا اروپا است و ایران حلقه مهمی از طرح کمربند راه است.
چین به جز مجلس ملی اش با حدود 2980 نماینده، مجلس مشورت سیاسی دارد که در این مجلس نیز 2160 نفر نماینده فعالیت می کنند. این تعداد نماینده یعنی به ازای هر 270 تا 280 هزار نفر چینی یک نماینده در مجلس این کشور وجود دارد.
کنگره خلق امسال ویژگی بسیار خاصی داشت. اول اینکه چهاردهمین کنگره خلق با نمایندگان جدید آغاز به کار کرد. همچنین دور چهاردهم کنفرانس مشورتی سیاسی خلق شروع شد و اینکه دولت جدید روی کار آمد و نخست وزیر و معاونین نخست وزیر و وزرا و رییس دیوان عالی کشور و دادستان کل کشور و رییس بازرسی کل کشور همه به انتخاب کنگره خلق تجدید شدند و اعضای جدیدی منتخب شدند و 21 اسفند ترکیب جدید دولت و رهبران چین مشخص شد.
وقتی نخست وزیر را می بینیم و برنامه های او مشخص می شود می توان پیش بینی کرد که برای چهار سال آینده چین در چه مسیر اقتصادی خواهد بود؟ وقتی وزیر امور خارجه مشخص می شود و یا معاون نخست وزیر در امور سیاست خارجی مشخص می شود، با توجه به تفکرات و تجاربی که از آن شخص وجود دارد می توان حدس زد که روند آینده چین به چه صورت است و تعاملات چین در داخل و خارج چه خواهد بود؟ مساله از این بعد بسیار اهمیت دارد، در کنگره خلق برنامه های اقتصادی و اجتماعی پنج سال آینده توسط نخست وزیر جدید بازخوانی می شود و کنگره به آن رای می دهد.
کنگره چین با نمایشی از قدرت و اقتدار خود به جهان نشان می دهد که نباید ارتباط بین مردم و دولت در چین نادیده گرفته شود. چین نزدیک به یک میلیارد و نیم جمعیت دارد. امنیت و ثبات چنین کشوری به طور مستقیم بر امنیت و ثبات منطقه و امنیت و ثبات جهان تاثیر می گذارد. چین با بیش از 14 کشور همسایه است. با وجود اختلافاتی که وجود دارد، اما ثبات و امنیت چین اهمیت ویژه ای برای همسایگانش دارد.
